Spawanie półautomatyczne

Spawanie półautomatyczne (lub spawanie łukowe w osłonie gazowej, spawania w osłonie CO2) to jedno z określeń, oznaczające technikę MIG/MAG. Urządzenia spawalnicze stosowane w tej metodzie nazywa się półautomatem spawalniczym oraz migomatem. Spawarka tego typu charakteryzuje się tym, że podajnik drutu może być wbudowany w źródło prądu lub umieszczony na zewnątrz a źródłem gazu osłonowego jest butla z gazem, niekiedy jest również dodatkowo wyposażona w układ chłodzący. Elektroda spawarki jest kierowana ręcznie, ze stałą prędkością.

W tej technice wykonywania stałego połączenia powierzchni najczęściej stosuje się gazy takie jak: argon, argon z dodatkiem 5% tlenu lub 20% dwutlenku węgla, bądź czysty dwutlenek węgla. Spawarka mig/mag jest wykorzystywana do tworzenia połączeń na blachach o cienkiej grubości.


Jeszcze zanim spawarka mig/mag rozpocznie swoje działanie, należy odpowiednio wyregulować niezbędne ustawienia. Stosując migomaty trzeba zadbać o odpowiednie wyregulowanie funkcji: rodzaj i biegunowość prądu spawania, natężenie i napięcie łuku, prędkość podawania drutu, rodzaj i średnica drutu, rodzaj i natężenie przepływu gazu osłonowego, długość wysunięcia drutu, prędkość spawania oraz pochylenie uchwytu.


Tuż po naciśnięciu przycisku na uchwycie spawarki dochodzi do zajarzenia się łuku o charakterze kontaktowym. Podczas spawania, drut wysuwa się z wybraną wcześniej prędkością, a następnie stapia się i w wyniku zjawiska samoregulacji jego długość utrzymuje się na stałej wielkości. Zadaniem spawacza jest równomierne przemieszczanie spawarki wzdłuż spoiny. Bardzo ważne jest stałe obserwowanie jej kształtu i utrzymywanie stałej pozycji i odległości uchwytu od łączonego właśnie elementu. Nawet najmniejsza chwila nieuwagi może sprawić, że cała wcześniej wykonana praca pójdzie na marne, jedyne co wówczas pozostaje, to przerwać spawanie i zacząć wszystko od nowa.


Nazwa spawania półautomatycznego, do którego wykorzystujemy spawarki MIG/ MAG (znane powszechnie jako migomaty) wywodzi się z połączenia dwóch angielskich skrótów. W tym przypadku MIG (Metal Inert Gas) to spawanie z obojętnym chemicznie gazem osłonowym (np. argon, hel). Z kolei MAG (Metal Active Gas) oznacza proces stałego łączenia powierzchni stalowych w oparciu o chemicznie aktywny gaz osłonowy (np. CO2). Dla skrócenia tych nazw wprowadzono jeszcze jedną: GMAW – (Gas Metal Arc Welding), jednak jest ona używana głównie na terenie Stanów Zjednoczonych.


Spośród wszystkich zalet stosowania spawarki mig/mag wymienić można przede wszystkim:

 

  • uniwersalność – odpowiednia do spawanie rożnych metali i stopów we wszystkich pozycjach.
  • migomaty pozwalają na zachowanie dużej wydajności procesu spawania
  • spawarki mig/mag generują stosunkowo niewielki koszt materiałów ( średnio są niższe o około 20% od  kosztów spawania elektrodami otulonymi)
  • migomaty tworzą spoiny o dobrej jakości
  • możliwość zautomatyzowania i zmechanizowania procesu

 

Skoro są zalety, muszą istnieć również wady. Największymi minusami spawarki mig/mag są:

 

  • jakość spoin zależna przede wszystkim od umiejętności spawacza
  • wysokie koszty urządzeń spawalniczych i ich wyposażenia
  • migomaty mają większa skłonność do tworzenia przyklejeń i porów w  spoinie.

 

Jak widać, zalety zdecydowanie górują nad wadami, jednak ostateczny wybór metody spawania zależy tylko od Ciebie!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *